close

Corona Günlükleri -1

Geri döndüm

Yazmaya ilk hangi sebeple başladıysam yine aynı sebepten dolayı geri döndüm; kafayı yememek için…


2019 yılı hepimiz için öyle kötü geçmişti ki 2020 yılını büyük bir merakla bekledik.
Neredeyse yılbaşında kurban kesecektik, o derece yani
Güzel şeyler olmadı demiyorum; özellikle İstanbul, Ankara vb birçok kalenin yeniden siyasi anlamda fethedilmesi 2020 yılına çok daha güzel bakmamıza, umut beslememize neden oldu.
Taa ki o Corona denen illet meydana çıkana kadar

Hepiniz hikayeyi biliyorsunuz;
Çin’de yayılan bir virüs başlangıçta Çin dışında ( hatta onlar bile) çok fazla dikkate alınmadı ve tüm dünya şu yazıyı yazdığım an itibariyle büyük bir karantinaya girdi;
üretim durdu, toplulukların bir arada olacağı her şey iptal edildi, dükkanlar kapatıldı, hatta ve hatta 65 yaş üzerine sokağa çıkma yasağı ilan edildi.
Yıllardır filmlerden izlediğimiz için hem çok şaşırmadık hem de hiç hazırlıklı değiliz bu duruma.
Herkesin bünyesi olanları reddediyor aslında; tüm gün instagramda sosyal medyada yepyeni bir hayata hemen alıştık.


Öyle tuhaf günlerden geçiyoruz ki, bu yazıyı da hepimiz için bir hafıza olsun diye yazıyorum zaten; tarihe not düşmek istiyorum.
Çünkü galiba daha çok tuhaf günler görecek gibiyiz..

Ben nasıl mıyım?
eh işte
elimden geldiğince izole bir hayat yaşamaya çalışıyorum. Bir yandan da ruh sağlığımı koruma çalışıyorum.
Sırf bu yüzden hergün yüzlerce kişiye mail yoluyla film, müzik ve kendi yazdığım öyküleri göndermeye başladım.
Dedim ya yeni yaşantımıza alışacak yeni sosyallikler geliştirmeye başladık diye, benim de aklıma bu geldi; hem istedim ki belki kendisine mail düşecek diye bekleyen insanları bir nebze de olsa rahatlatırım..


İtiraf etmeliyim, başlangıçta ben de çok küçümsedim bu virüsü; “bana bir şey olmaz ne olacak ki ya” dedim ama son iki gündür markete diye dışarı çıkışlarımda nefesin kesilmeye, başıma ağrılar girmeye başladı. Evden uzaklaştığım an evi özlemeye başladım.
Sanırım farkında olmadan bu korkuyu içime atıyor muşum, bu travmatik etkilerin başka bir açıklaması en fazla oksijen zehirlenmesi olur.

Belki de itiraf etme vakti geldi;
evet olacaklardan korkuyorum,
ama savaşmaya hazırım
bir o kadar korkak, bir o kadar cesur

tıpkı bu zamana kadar olduğu gibi…

Emrah Ateş
23 03 2020

Tags : coronagünlük
Emrah Ateş

Yazar Emrah Ateş

1 Yorum

  1. Sen hep yaz. Sadece korona yüzünden eve tikildigin icin degil 🙂 En yakin zamanda atlatiriz insallah bu illeti. Almanya’dan kucak dolusu sevgiler.

Yorumlar